Hands-on: Fort Solis

Een game kan door veel elementen gedragen worden. Gameplay, verhaal, graphics, noem het maar op. Maar het is naar mijn mening zeldzamer dat een game gedragen kan worden door puur de sfeer die deze uitstraalt. Fort Solis lijkt een van die games te zijn. Deze mocht ik tijdens de Gamescom onder handen nemen.

Fort Solis is een psychologische sci-fi game die zich afspeelt op Mars. De mensheid heeft daar een futuristische basis neergezet. Jij speelt als Jack Leary, een technicus die verantwoordelijk is om de basis draaiende te houden. Maar op het moment dat jij rustig met je collega aan het keuvelen bent, krijg je een noodoproep van een basis genaamd Fort Solis. Er is daar duidelijk iets mis gegaan, maar wat is nog onzeker.

Leary denkt dat het gewoon een routineklus zal zijn, maar menig speler zal wel begrijpen dat dat niet het geval is. Als we dit moment in het verhaal bereikt hebben heeft de game al meer dan genoeg sfeer geademd. Het is donker, grauw en roestig op Mars. Het enige lichtpuntje tot dan toe is de lichtvoetige dialoog tussen Leary en zijn collega. Leary springt vervolgens gauw in een kart om op die manier Fort Solis te bereiken. Op dat moment wordt het duidelijk dat Fort Solis relatief weinig interactie zal hebben. Een woordvoerder van uitgever Dear Villagers geeft aan dat het spel in wezen een walking simulator is.

Sfeervol of langzaam?

Dat bedoelde ze echter niet op een negatieve manier. Ze gaf simpelweg aan dat het spel vooral zal leunen op het verhaal en de sfeer. Gameplay zal hier gewoon in mindere mate aanwezig zijn. Dat is ook te merken, aangezien de eerdergenoemde kart niet bestuurbaar is voor de speler. In plaats daarvan maakt Fort Solis gebruik van de gelegenheid om de sfeer goed neer te zetten. Het donkere landschap van Mars gaat aan je voorbij terwijl er low key dronende beats op de soundtrack te horen zijn.

Zodra Leary eindelijk bij Fort Solis is, komt het relatief kleine gameplay element om de hoek kijken. Deze bestaat vooral uit rustig rondlopen, dingen bekijken en af en toe een quick-time-event indrukken. Denk aan de games die eerder gemaakt zijn door bijvoorbeeld Telltale of Supermassive, vooral omdat het spel geen first-person walking simulator is.

De term sfeervol gaat echter ook snel gepaard met de term langzaam. Iedere game die deze balans opzoekt heeft dus de kans om de verkeerde kant op te gaan. Bij Fort Solis was ik er nog niet helemaal uit welke kant. Het was zeker langzaam, tot aan de loopsnelheid van je personage aan toe. Maar ik raakte wel geïntrigeerd door wat er eventueel met Fort Solis aan de hand zou kunnen zijn. Volgens Dear Villagers zou de game zo’n vier tot zes uur moeten duren, dus het zal in ieder geval geen onnodig lange ervaring zijn.

Stroomuitval

Echter eindigde mijn hands-on demo anders dan ik me had voorgesteld. De stroom viel namelijk even uit bij de business booth waar ik aan het spelen was. De lichten in het hok gingen uit, wat wel toevoegde aan de sfeer, maar hetzelfde gold jammer genoeg voor de PS5. De demo startte daarom opnieuw op, net voordat ik het einde ervan bereikt had. Neem dit dus vooral mee als je probeert te beslissen of deze preview je kan overhalen tot een aankoop van de game.

Hoe dan ook, de fragiele balans in het verhaaltempo gaat een speerpunt worden voor de kwaliteit van Fort Solis. Ik was in ieder geval benieuwd hoe de game verder zou gaan, wat ik als een goed teken zie. De rest van het verhaal zal diens kwaliteit dus nog moeten laten zien. Het spel is inmiddels uit voor de PS5 en PC, dus je kan meteen ontdekken of het wat voor jou is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *